Uglan og moldvarpan
|
 |
Ugluhjón flugu yfir þéttan skóg og völdu sér gamla en háa og krónumikla eik til að byggja sér hreiður. Þar ætluðu þau að stofna heimili til að ala upp ungana sína.
Moldvarpa sem átti heima undir trénu varaði uglurnar við að setjast að í eikinni. ,,Ræturnar á þessu tré eru rotnar og það fellur bráðum," sagði moldvarpan.
,,Hvað heyri ég!" sagði karluglan við konu sína. ,,Á ég, konungur fuglanna, frægur fyrir mína hvössu sjón, að hlusta á ráðleggingar frá blindri moldvörpu?"
Og þau létu sig í aðvörun moldvörpunnar engu skipta heldur fóru þegar í stað að byggja sér hreiður í trjákrónunni.
Sólskinsdagarnir komu. Brátt gátu ugluhjónin horft með aðdáun á fyrstu börnin sín skríða úr eggjunum.
En hvað kom fyrir?
Í dögun var uglupabbi á heimleið með góðan morgunmat handa fjölskyldu sinni, en þar var þá ekkert heimili lengur. Eikin hafði fallið til jarðar og kramið undir sér konu hans og ungana.
Uglan hrópaði upp yfir sig í örvæntingu: ,,Æ, hvað örlögin eru mér grimm. Mér er refsað fyrir að hlýða ekki ráðum moldvörpunnar. En hver hefði trúað því að vesæl moldvarpa gæti ráðlagt nokkuð af viti?"
,,Ef þú hefðir ekki verið svona hrokafullur," sagði moldvarpan lágt, ,,þá hefðirðu tekið mark á orðum mínum. Því ég á heima við rætur trésins og ég veit best hvort þær eru heilar eða ekki."
Ugluhjón flugu yfir þéttan skóg og völdu sér gamla en háa og krónumikla eik til að byggja sér hreiður.
Hvers konar orð eru þessi feitletruðu?
| |
|